จำเลยสังคม

จำเลยสังคม

    เมื่อสภาพเศรษฐกิจในปัจจุบันเป็นเช่นนี้ทำให้คนทุกคนเป็นหนี้ทำให้อยู่ไม่เป็นสุขแล้วมักจะโทษผู้อื่นในเรื่องต่างๆมากมายเพราะไม่เข้าใจคนทุกวันนี้กำลังมองในแง่เดียวคือหนี้ที่เป็นตัวเงินตัวทองเท่านั้น คนเรามีหนี้อยู่ 3 อย่าง หนี้ชีวิต คือ หนี้ที่เกิดจากการกิน เพราะคนเราเกิดมาจะต้องกินถึงแม้ไม่มีกินจะต้องดิ้นรนขนขวายมากินให้ได้ ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ก็จะเอาด้วยกลเหมือนท่านแม้ว เรื่องกินเรื่องเล็ก(บางคนกินจนฉิบ...หาย)แต่....ไม่ได้กินเป็นเรื่องใหญ่เลย หนี้เงิน คือ หนี้ที่เกิดจากการกู้ ซึ่งมีทั้งกู้ในระบบ และกู้นอกระบบ ที่สำคัญมีวงจรอุบาทว์ให้เห็นมากมายมันมาพร้อมกับปัญหาคือ กู้จากที่นี่ ไปใช้ที่นั่น กู้จากที่นั่น มาใช้ที่นี่ พอกู้จากที่นั่น ที่นี่ ไม่ได้ปํญหาก็เลยตามมาคือเป็นดินพอกหางหมูสุดท้ายก็เลยเป็นหนี้แล้วเกิดคำว่า"จน เคลียด กินเหล้า" หนี้ชาติ คือ หนี้ที่เกิดจากการช่วยชาติเช่นการภาษีต่างๆ จากปัญหาการเป็นหนี้ทำให้พี่น้องที่อยู่บนดอยไม่อาจทนอยู่แต่บ้านได้ ในชุมชนอีกต่อไปได้เนื่องพี่น้องไม่มีที่ทำกิน ไม่สามารถอยู่กับป่าได้อีกต่อไปเนื่องป่าชุมชนที่ได้อยู่กันมา ได้อนุรักษ์กันมานั้นกลายไปเป็นของป่าไม้หมด พี่น้องทำไร่หมุนเวียนก็หาว่าทำลายป่าอีกแล้วจะอยู่ในพื้นที่ในชุมชนต่อไปอีกอย่างไรได้? ดังนั้นจึงจำเป็นที่ต้องลงมาเพื่อเอาดาบหน้า แต่ปัญหาก็ตามมาอีกว่าเขาเหล่านั้นได้ตกกลายเป็นจำเลยสังคมจนได้ กล่าวคือเมื่อบนดอยนั้นมีช่วงเวลากลางคืนที่ค่อนข้างจะยาวนานมากกว่าในเมืองสรีวิไล อีกทั้งค่ำเร็ว ทำให้มีการผลิตประชากรได้ดีมากหัวปีท้ายปีเลยก็มี เมื่อมาอยู่ที่ในเมืองต้องหอบเอาลูกหลานมาด้วยทำให้ชนพื้นราบไม่ค่อยพอใจก็เลยบอกว่าพวกนี้เป็นตัวปัญหาอยู่เรื่อยเลยเช่นชอบสร้างปัญหา ตัดไม้ทำลายป่า ปลูกฝิ่น/ค้ายาเสพติด(ทีนักการเมืองบิ๊กๆทำไม่มีคนเห็น) เป็นภัยต่อความมั่นคงของชาติ ฯลฯ มีข้อกล่าวหาหลายอย่างที่ได้ตั้งให้กับเขาเหล่านั้นทั้งๆที่เป็นคนส่วนน้อยถึงน้อยที่สุดเท่านั้นที่อาจจะมีปัญหาหรือสร้างปัญหาแล้วเขาควรจะอยู่ที่ไหน? ในเมื่ออยู่บนดอยก็ไม่มีที่ทำกิน อยู่ในเมืองก็เป็นเช่นนี้ ผมอยากให้คนชั้นสูงแต่ละคนได้ลองกลับไปดูกำพลืด(รากเง้า)ของตนเองดูว่าแท้ที่จริงแล้วนั้นนะตนเองเกิดมาในชาติพันธ์ไหน? เพราะจากการสำรวจและทำวิจัยจะเห็นได้ว่าคนที่อยู่ในประเทศไทยเกือบ 90 % มีความเป็นชาติพันธุ์หมด ไม่ว่าเหนือ ใต้ อิสาน ไม่อยากให้คนที่อยู่ในผืนแผ่นดินไทยที่มีองค์พระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขนั้นต้องมาแตกแยกทางความคิด ทั้งการกระทำ อยากให้มีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน อย่าเด็ดขาดที่จะลืมกำพลืดของตนเอง? แล้วคุณจะค้นพบความสุขที่แท้จริง