กรณีตัวอย่างที่ 2

กรณีตัวอย่างที่ 2 ยาซี

กรณีของครอบครัวนายยาซี - นายยาซี – เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2521 อายุ 30 ปีมีบัตรสีฟ้า(ปัจจุบันสีชมพู) ได้มาอยู่กินฉันสามี ภรรยา กับนางนามิ๊ง แซะจเริง(ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) และมีลูกติดมากับภรรยาอยู่คนหนึ่งกำลังโตจะเป็นสาวแล้ว ก่อนหน้านั้น นายยาซี - มีอาชีพรับจ้างทั่วไป และทำนาเช่าของพี่น้องพื้นราบประมาณ 6 ไร่ภาษี (ปัจจุบันไม่ได้ทำแล้ว) นายยาซี มีบ้านเดิมอยู่บ้านแม่สลองใน ต.แม่สลองใน อ.แม่ฟ้าหลวง จ.เชียงราย ส่วนปัจจุบันพักอยู่บ้านใหม่ป่าไม่แดง อ.ดอยสะเก็ด จ.เชียงใหม่ เป็นที่ที่ได้รับจัดสรรแบ่งส่วนจากกลุ่มทุนทางคริสตจักรมาเลเซียซึ่งได้ซื้อที่แห่งนี้ให้กับพี่น้องลาหู่ที่อยู่บ้านหนองแล้งและละแวกใกล้เคียงให้มาอยู่บนที่ดินแห่งนี้ โดยทางคริสตจักรมาเลเซียได้ซื้อด้วยเงินสดแล้ว และให้ทางพี่น้องลาหู่ผ่อนส่งเป็นรายปีปีละหนึ่งพันกว่าบาทในจำนวนที่ค้างจ่ายอยู่ประมาณ 8,000 บาท แล้วชาวบ้านทุกคนก็จะได้ที่เป็นของตัวเองแต่ระหว่างที่ผ่อนผันอยู่นั้นไม่สามารถขายต่อให้ผู้อื่นได้ และนาย ยาซี - ก็เป็นผู้ที่โชคดีที่ได้รับการแบ่งที่ดินผืนนี้เกือบๆ 1 งาน ทางพันธกิจเอดส์ได้รู้จักกับคุณยาซี – ตั้งแต่ปี พ ศ.2547 โดยได้รับการแนะนำจากภรรยาและเพื่อนบ้านใกล้เคียงว่าติดเชื้อเอช ไอ วี อยากให้ช่วยเหลือด้วย ซึ่งก่อนหน้านี้นั้น ทางพันธกิจเอดส์ได้ให้การติดตามช่วยเหลือในเรื่องการให้คำปรึกษา คำแนะนำต่างๆ รวมทั้งนำส่งตรวจที่โรงพยาบาลดอยสะเก็ดเป็นประจำอยู่แล้ว และได้ช่วยเหลือเงินค่าอาหารเป็นบางครั้งแก่ภรรยาของเขาอยู่แล้ว แต่เรายังไม่สามารถเข้าหานายยาซี – ได้เนื่องจากเขาไม่ยอมรับว่าติดเชื้อ และเราเคยได้รับการขู่ฆาตจากเขาเมื่อครั้งแรกที่จะไปเยี่ยมเขากับเพื่อนบ้านอีกคนหนึ่งที่อยู่บ้านแม่ดอกแดงแต่เรายังไม่ย่อท้อที่จะติดตามเขาเนื่องจากเราเป็นห่วงเขามากอีกอย่างภรรยาของเขาเองค่อนข้างจะป่วยหนักด้วยในตอนนั้น ก็เลยได้เข้าไปเหยียบที่บ้านเขาบ่อยแต่ก็ไม่ได้รับการต้อนรับจากเขาเช่นเคยโดยตัวเขาเองจะหลบอยู่แต่ในบ้าน จนในที่สุดภรรยาของเขาป่วยและจำเป็นต้องไปนอนโรงพยาบาลเพื่อให้หมอทำการวินิจฉัยและรักษาโรคซึ่งจะมีค่าใช้จ่ายที่ค่อนข้างจะสูงเนื่องจากต้องนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลนานและบ่อยๆ แต่บัตรประกันสุขภาพของเขานั้นอยู่เขตอำเภอแม่สรวยซึ่งจะใช้ได้ก็ต่อเมื่อกรณีฉุกเฉินปีละไม่เกินสองครั้งเท่านั้นและอีกอย่างคือในเรื่องของเอช ไอ วี นั้นไม่ถือว่าป่วยเป็นฉุกเฉินด้วยแต่ทางพันธกิจเอดส์ซึ่งมีความสัมพันธภาพที่ดีและเป็นกันเองกับทางเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลและหมอมากจึงใช้ฉุกเฉินบ่อยมากโดยบางครั้งจะร่วมจ่ายในค่ายา เมื่อนานเข้าๆเริ่มจะรับภาระไม่ไหว ทางพันธกิจเอดส์จึงได้ไปประสานผ่านทางคริสตจักรภาค 6 ลาหู่ เนื่องจากมีพื้นที่สำนักงานอยู่ในเขต อำเภอดอยสะเก็ดและใกล้โรงพยาบาล เพื่อที่จะทำการย้ายสำเนาทะเบียนบ้าน และบัตรทองมาย้ายเข้าในทะเบียนบ้านของสมาชิกคริสตจักรภาค 6 และใช้สิทธิบัตรทองที่โรงพยาบาลดอยสะเก็ด และในที่สุดก็ได้รับการตอบรับจากผู้นำคริสตจักรภาคว่าสมาชิกคนหนึ่งพร้อมที่จะให้ย้ายเข้ามา ทางพันธกิจเอดส์จึงได้ย้ายสำเนาทะเบียนบ้านและบัตรทองมาพื้นที่ดอยสะเก็ดเลยทันที แต่ในระหว่างที่ย้ายก็มีปัญหาขึ้นมาอยู่อย่างหนึ่งคือขณะที่ย้ายนั้นคนไข้นอนอยู่โรงพยาบาลซึ่งในทางปฏิบัตินั้นเจ้าของจะต้องเดินเรื่องย้ายเองโดยวิธีการมีอยู่สองอย่างคือไปย้ายต้นทาง หรือย้ายปลายทาง ซึ่งเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยทางพันธกิจเอดส์จึงทำใบมอบอำนาจพร้อมทั้งใบรับรองจากแพทย์ว่ากำลังนอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาลเพื่อว่าเราจะได้ช่วยเดินเรื่องแต่ผลที่ปรากฏคือทางอำเภอก็ไม่ยอมโดยบอกว่าจะต้องให้เจ้าตัวมาเอง ทางเราจึงถามว่าจะให้ทำอย่างไรในเมื่อคนไข้นอนอยู่ที่โรงพยาบาลสุดท้ายเราก็เอารถตู้ขนคนไข้ไปที่สำนักงานอำเภอดอยสะเก็ดทั้งที่ใส่ชุดคนไข้ซึ่งก็ทำให้ปลัดอำเภอตกใจอย่างมาก รีบไร่ส่งทันที จึงสามารถแจ้งย้ายให้ แต่หลังจากที่แจ้งย้ายมาไม่นานภรรยาของยาซีก็เสียชีวิตไปคงเหลือแต่ลูกเลี้ยงที่กำลังเริ่มเป็นสาว และในที่สุดทางพันธกิจเอดส์จึงได้เอาลูกเลี้ยงไปฝากกับครูที่โรงเรียนบ้านแม่ดอกแดงซึ่งเป็นโรงเรียนเดิมของเด็ก หลังจากที่เอาลูกเลี้ยงแยกอยู่กับพ่อแล้วยาซีก็อยู่คนเดียวและก็มาป่วยต้องนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลหลายครั้ง ซึ่งต้องมีค่าใช้จ่ายเกิดขึ้นตลอดเนื่องจากไม่มีบัตรประจำตัวประชาชนคนไทย และเมื่อต้นปลายปี 2547 ได้ตรวจผลภูมิต้านทานในร่างกายปรากฏว่าเหลือน้อยมาก หมอจึงเห็นว่าควรให้ยาต้านไวรัสกับเขาจึงได้ตัดสินใจให้ยาปรากฏว่าพอกินได้สองอาทิตย์ก็เกิดอาการแพ้ยาจนต้องหยุดกินยาต้านฯ และยาซีเริ่มมากินยาต้านสูตรเดิมอีกครั้งเมื่อกลางๆปี2548 ปรากฏว่าไม่เกิดอาการแพ้อีกเลยจนถึงปัจจุบัน และก็มีสุขภาพที่แข็งแรงขึ้นด้วย และเรื่องของสุขภาพที่ดีขึ้นนี้เองที่มีความจำเป็นที่นายยาซีจะต้องรื้อบ้านหลังเดิมเพื่อไปสร้างใหม่ที่บ้านใหม่ป่าไม้แดงอำเภอดอยสะเก็ด และทางCAM เองก็ร่วมด้วยช่วยกันสมทบและสร้างบ้านหลังใหม่พร้อมห้องน้ำดังรูปด้านล่างนี้ รูปภาพ บ้านเดิมที่บ้านหนองแล้ง รูปภาพ กำลังทำโครงสร้างของบ้านใหม่ รูปภาพ บ้านที่สร้างเสร็จสมบูรณ์แล้ว รูปภาพ ห้องน้ำที่สร้างเสร็จสมบูรณ์